W drodze do wnętrza

Dziś postaram się odpowiedzieć na ważne pytania dotyczące snu. Wszyscy doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że bez niego nie jesteśmy w stanie funkcjonować. Nasz mechanizm obronny ulega osłabieniu, sami zaś odczuwamy niechęć do życia, a rutynowe czynności stają się wręcz udręką. Niedobór snu może się wiązać z poważnymi konsekwencjami, których nie powinniśmy lekceważyć.

Medycyna chińska dostrzega związek pomiędzy ogólnym samopoczuciem, a oddziaływaniem poszczególnych organów wewnętrznych. Jak już wspominałem w innych wpisach, rytm naszego dnia jest wyznaczony przez zegar biologiczny. Dzięki powszechnej wiedzy na jego temat przynajmniej teoretycznie jesteśmy w stanie prowadzić właściwy tryb życia. Wiemy, że przed południem niewskazane jest picie kawy, ponieważ serce wykazuje wówczas największą aktywność w ciągu całego dnia. Oczywiście nasz zegar może ulec „przestawieniu”, jednak zdarza się to stosunkowo rzadko. Bezsenność w medycynie chińskiej postrzegana jest jako brak równowagi pomiędzy żywiołami drewna i ognia ( dokładniej wątroby i serca ). Osoby chore, pozbawione tejże równowagi, potrzebują trochę więcej snu, niż osoby zdrowe. W przypadku, gdy nasze ciało pozostaje w harmonii, optymalna ilość to 8 godzin. 6 godzin to zdecydowanie za mało, natomiast sen przedłużający się do 9-ciu i więcej godzin może zwiększyć nawet o 30 % ryzyko narażenia się na przedwczesną śmierć. Noc jest bardzo ważna dla utrzymania wewnętrznej równowagi. Właśnie wtedy energia Qi wnika w głąb naszego organizmu, który gromadzi jej zapasy na kolejny dzień. Jeżeli nie zgromadzimy jej wystarczająco dużo, szybko odczujemy negatywne efekty w postaci zmęczenia, osłabienia, a w skrajnych przypadkach poważniejszych schorzeń. 

Bezsenność może przyjąć różne objawy. Jeżeli godzinami próbujemy zasnąć, a mimo to nam się nie udaje, oznacza to jasny sygnał, że problem tkwi w wątrobie bądź woreczku żółciowym. Ten drugi przypadek dotyczy także koszmarów sennych. Wpływ telewizji, reklam oraz doświadczanego codziennie hałasu to tylko niektóre z przyczyn. Tajemnica zasypiania znajduje się w nas samych. Brak troski o stan zdrowia i uleganie niekorzystnemu wpływowi różnych czynników może wpędzić nas w spore kłopoty. W końcu jakość snu decyduje niemal o każdym aspekcie naszego życia. Musimy być wyspani w pracy, podróży, a nawet w domu, wykonując codzienne obowiązki. Energia Qi przepływa przez nasze meridiany w regularnych odstępach czasu. Aby płynęła swobodnie, istotne jest zachowanie właściwej pozycji w czasie snu. Najlepiej jest położyć się na prawym boku z wyprostowaną prawą nogą oraz ugiętą w kolanie lewą. Lewą dłoń można podłożyć sobie pod poduszkę, prawą natomiast położyć na udzie. Mój dziadek twierdził, że wiercenie się przed snem oznacza rozkojarzenie lub zbytnie podekscytowanie oraz że nie należy kłaść się w takim stanie. Nadmiar bodźców skutecznie blokuje możliwość zapadnięcia w głęboki sen. Zalecana jest przede wszystkim medytacja, choć nie zaszkodzi także powstrzymywanie się od jedzenia w godzinach wieczornych i nocnych. Nie wspominam już o zasypianiu przed telewizorem bądź podczas czytania emocjonujących kryminałów. Na pewno tak szybko wówczas nie zaśniemy. 

Na koniec polecam wszystkim ćwiczenia Qi kung, które pomagają w zasypianiu oraz wysypianiu się. Połóż się na plecach i odpręż. Wyprostuj ramiona pod kątem prostym do ciała, uginając je w łokciach. Ustaw dłonie wnętrzem do siebie, rozstaw lekko palce. Ręce powinny być oddalone od siebie na szerokość ramion. Wyobraź sobie, że trzymasz w dłoniach wielką, miękką piłkę. Zaczniesz odczuwać magnetyczne, wzajemne przyciąganie się dłoni. W miarę nasilania się tego wrażenia, pozwól dłoniom zbliżać się do siebie i oddalać. Rozsuwając dłonie, rób wydech. Gdy dłonie się zbliżają – wciągaj powietrze do płuc. Wykonuj zamaszyste ruchy. Wprowadzą Cię one w stan odprężenia i spokoju. Po mniej więcej 10 minutach możesz zacząć odczuwać Qi między dłońmi. Połóż je mniej więcej 4 cm nad pępkiem.

Czytaj więcej

Nie czas na chorobę

Wbrew pozorom czas jest naszym sprzymierzeńcem. Tradycyjna medycyna chińska wyraźnie ustosunkowuje się do jego znaczenia w naszym codziennym funkcjonowaniu. Zaraz po urodzeniu następuje uruchomienie naszego zegara biologicznego. Dobre rady rodziców, którzy odradzali Wam jedzenie przed snem, nie wzięły się znikąd. Działanie każdego z narządów jest bowiem ściśle powiązane z porą dnia.

Wraz z narodzinami dziecka przez jego meridiany zaczyna przepływać energia. Startuje lawina procesów, których nie jesteśmy w stanie zatrzymać. Każdy z narządów ma wyznaczony określony czas, w którym osiąga maksimum swojego działania. Jest wtedy najbardziej wydajny i zdolny do efektywnej pracy. Jeżeli zażywamy leki, powinniśmy robić to właśnie w tym czasie, ponieważ szybciej i skuteczniej zadziałają. Z drugiej strony należy zwrócić uwagę na okresy minimum każdego z organów. Zacznijmy jednak od początku.

Ok. 3–5 rano budzimy się ze snu i łapiemy oddech. Nasze płuca zaczynają intensywniej pracować, osiągając maksimum swoich możliwości. Kolejne dwie godziny stanowią okres wzmożonej pracy jelita grubego. Do godziny 7 trwa doskonała pora na pozbycie się z organizmu niestrawionych resztek. Następnie największą wydolność w ciągu dnia osiąga nasz żołądek, w którym do godziny 9 wydziela się duża ilość soków trawiennych. Śniadanie jest najistotniejszym posiłkiem dnia właśnie z tego powodu. Z racji siły trawiennej, którą w tym czasie dysponuje żołądek, możemy się mocno nasycić, by czerpać z posiłku energię przez resztę dnia. Pamiętajmy jednak, że w godzinach 19–21 organ ten osiąga swoje minimum i wówczas należy się ograniczać z jedzeniem. Trzustka, która wydziela obniżającą poziom cukru we krwi insulinę, występuje w obiegu zegara zaraz po żołądku. Dlatego też rano możemy bez obaw jeść słodycze, w przeciwieństwie do godzin popołudniowych i wieczornych, gdy narząd odpoczywa.

Zapewne wśród czytelników mojego bloga znajdują się osoby, które w godzinach południowych odmawiają sobie kawy. Całkiem słusznie, ponieważ między godziną 11 a 13 swoje maksimum osiąga serce. Zaraz po naszym sercu punkt kulminacyjny w działaniu osiąga jelito cienkie, w którym wzmaga się wchłanianie pokarmów. Niestety, po godzinie 15-tej pracuje ono z coraz mniejszą intensywnością i jedząc obfite dania po godzinie 18–tej skazujemy się na utratę energii następnego dnia rano. Na pozostałe 4 godziny przypadają kolejno: praca nerek oraz układu krążenia. Najważniejszy dla nas okres w ciągu każdego dnia przypada jednak na godziny od 21 do 23, kiedy rozpoczynają współpracę między sobą narządy tzw. Potrójnego Ogrzewacza (serce, płuca, trzustka, wątroba i nerki). Jest to czas ładowania akumulatorów, gdy energia zostaje podzielona na poszczególne organy. Można go porównać do relaksacji wskutek medytacji. Jeżeli w tym czasie ciężko pracujemy fizycznie lub psychicznie, znajdujemy się na prostej drodze do przestawienia naszego zegara biologicznego, wskutek czego godziny zmian następujących w działaniu narządów ulegną przesunięciom.

Na koniec jeszcze kilka słów o znaczeniu zegara w kontekście dopadających nas dolegliwości. W godzinach maksimum charakterystycznych dla określonych organów ujawniają się tzw. choroby Pełni, co oznacza zablokowanie przepływu energii na poziomie danego narządu. Konsekwencję takiego stanu rzeczy stanowią różnego rodzaju stany zapalne. Okresy minimum to czas, w którym mogą nam dokuczać tzw. Choroby Próżni, objawiające się niewydolnością i osłabieniem.

Czytaj więcej

Zdrowie w naszych rękach

Czy ktokolwiek w Europie wierzy w leczenie za pomocą dotyku? Nawet jeśli nie, warto poświęcić kilka chwil na zapoznanie się z naturalnym uzdrawianiem Uniwersalną Energią Życiową. Reiki, bo tak owa sztuka się nazywa, jest także ścieżką duchowego rozwoju, o czym za chwilę Wam opowiem.

Wiele czynności wykonujemy intuicyjnie. Gdy dziecko upada, matka przytula je, łagodząc w ten sposób ból swoją miłością. Odruchowo łagodzimy cierpienie przez dotyk. Reiki to nic innego jak przekazywanie energii właśnie za jego pomocą. Ponadto sama sztuka nie zna granic światopoglądowych, ideowych i religijnych. Bez względu na to, kim jesteśmy, w jaki sposób zapatrujemy się na różne kwestie, jesteśmy w stanie opanować Reiki i kształcić swój umysł w jej duchu. Nie stoi ona w sprzeczności z żadną filozofią życiową. Nie bez powodu odbywają się dzisiaj kursy, prowadzone przez doskonale przygotowanych i praktykujących już od dawna mistrzów, którzy uczą cennych umiejętności leczniczych.

Reiki jest energią przepływającą przez ręce. Jej nazwa w praktyce nie ma znaczenia. Chrześcijanin odczuje w niej Boski pierwiastek, ateista natomiast stwierdzi, że to nieznana bliżej siła życiowa. Nauka sztuki przekazywania energii powoduje, że sami uzyskujemy harmonię w zakresie jej przepływu między meridianami w naszym organizmie. Wzmacnia więc także nauczyciela. Nigdy nie działa w złych celach. Możemy ją wykorzystywać jedynie jako pewne rozwiązanie lecznicze. Jeżeli odmieni nasze życie, to tylko na lepsze. Być może odkryjemy nowe możliwości na różnych płaszczyznach działania. Osobiście nie znam mistrza, który nie potwierdziłby tej tezy. 

 Kim jest mistrz? Osobą o dużym doświadczeniu i mądrości życiowej. Człowiekiem, który wie, jak przeprowadzać proces inicjacji wśród młodych adeptów. Tak samo, jak my intuicyjnie poszukujemy i wybieramy naszego mistrza, tak samo on sprawia, że stajemy się kanałem przepływu energii. Wyróżniamy trzy stopnie Reiki. Pierwszy z nich obejmuje podstawowe zasady układania dłoni podczas uzdrawiania drugiej osoby oraz samoleczenia. Dzięki niemu stajemy się doskonałymi przekaźnikami energii. W ciągu szkolenia w ramach drugiego stopnia uczymy się jak wzmacniać ten przepływ. Wreszcie docieramy do poziomu trzeciego, w którym sami jesteśmy nauczycielami i uczymy innych sztuki Reiki.

Jeżeli ktokolwiek z Was będzie miał zamiar przystąpić do I stopnia kursu, już od dziś samodzielnie może zacząć przygotowania do kształcenia. Wystarczy, że zaczniesz stosować podstawowe zasady towarzyszące drodze do stopnia mistrzowskiego. Po pierwsze, nie złość się. Kelner spóźnia się z podaniem obiadu? Poczytaj w tym czasie gazetę i spróbuj się wyluzować. Uwierz mi, nic nie jest tak trudne, jak dostrzeżenie własnej złości. Uśmiech na ustach wywołuje życzliwość innych wobec Ciebie. Szanuj wszystkich i wszystko, co żyje. Niezależnie od rasy, religii lub pochodzenia. Niech każdy będzie Twoim bratem. Dziękuj za każdy dzień, ponieważ wszystkie zdarzenia, nawet te trudne, wzbogacają Cię. Każda porażka jest nawozem sukcesu. Postępuj uczciwie, by nie narażać innych na złość. Stosuj się do prostych reguł życzliwości międzyludzkiej, a Twoja droga ku szczęściu i spełnieniu będzie dużo mniej wyboista.

Czytaj więcej

Pokonać siebie

Ponownie wracamy do energii Qi, która wypełnia wszechświat i każdego z nas. By w pełni cieszyć jej działaniem, trzeba także zadbać o właściwą koordynację ruchową. Z pomocą przychodzi nam sztuka Taiqijuan.

Taiqijuan często jest określana jako dziwna sztuka walki. Quan dosłownie oznacza „pięść”, dlatego też całość często tłumaczy się jako „boks cieni” lub „boks najwyższych szczytów”. Szczególnie dla Europejczyków utożsamianie tej sztuki z rozwojem fizycznym brzmi dość abstrakcyjnie. Wykonywane ruchy są bowiem powolne i praktycznie w niczym nie przypominają walki. To nie jedyny paradoks jaki możecie zaobserwować. Teoria Taiqijuan opiera się także na założeniach tradycyjnej medycyny chińskiej. Jest to jeden z głównych powodów, dla których w mojej ojczyźnie można spotkać tłumy starszych ludzi praktykujących jej techniki. Dziwicie się takiemu obrotowi spraw?

Nie ma w tym niczego zaskakującego. Wielu uznawanych na świecie mistrzów Taiqijuan rozpoczęło swoją trudną drogą w wieku 50 lat. Jest to starożytny system obejmujący gimnastykę ciała, medytację oraz relaksację. Zalicza się go do grona tzw. wewnętrznych sztuk walki ( Nei Jia ), w których największy nacisk kładzie się na rozwój oraz wykorzystanie siły zewnętrznej. Długotrwałe ćwiczenia obejmujące praktykę Taiqijuan prowadzą do uzyskania idealnej harmonii ciała i umysłu. Odwzorowują one dynamikę działania sił yin i yang. Wszelkie ruchy, jakie wykonują adepci sztuki, zachowują swoją kolistą formę. Wynika to z jej bojowego podłoża. Celem jest zneutralizowanie energii przeciwnika i wykorzystanie jej do odparcia ataku.

Mimo iż fundamentem powstania sztuki Taiqijuan było pole bitwy, współcześnie również może nam ona doskonale służyć. Często od wewnątrz atakują nas nasze osobiste słabości. Stajemy twarzą w twarz ze stresem, który nie chce odpuścić. Odkrywamy świat, którego nie da się poznać tradycyjnymi sposobami. Może to robić każdy z nas, bez względu na wiek oraz sprawność fizyczną. Łatwo nasuwa się tu określenie medytacji poprzez ruch. Nie doświadczymy wysokich wykopów, efektownych chwytów lub ciosów. Jedyne, czego wymaga od nas Taiqijuan, to wytrwałość w dążeniu do celu i nieustanny rozwój. Bojowe aspekty sztuki pomagają nam w wygrywaniu z samym sobą. Naszym przeciwnikiem są emocje, nad którymi tracimy kontrolę.

Ważne jest spojrzenie na swoją aktualną kondycję. Gdy zdamy sobie sprawę z własnych niedoskonałości, znacznie łatwiej będzie nam je pokonać.

Czytaj więcej

Wiatr i woda

Czy zdarza ci się odczuwać różnice dotyczące samopoczucia w różnych pomieszczeniach? Jeżeli odpowiadasz twierdząco, zapewniam cię, że nie był to przypadek. Podobnie jak niektóre firmy przyciągają klientów, a inne odpychają, są miejsca, które zachęcają nas do pozostania w nich oraz te, które chcielibyśmy jak najszybciej opuścić. Stworzenie bezpiecznego i zdrowego domu wymaga jednak pewnego wysiłku.

W moim poprzednim wpisie skupiłem się na problematyce medytacji i nowoczesnych metodach osiągania Oświecenia. Dziś opowiem o innym istotnym filarze tradycyjnej medycyny chińskiej, którym jest sztuka feng shui.

Celem praktyki jest osiągnięcie pełnej harmonii ze środowiskiem naturalnym. Mój dziadek wspominał mi kiedyś, że w czasach jego młodości zdarzało się, iż plany miast, wsi i budynków były opracowywane właśnie w oparciu o omawiany przeze mnie temat. Pierwotne znaczenie feng shui obejmuje wiatr, którego nie można zobaczyć oraz wodę, której nie można uchwycić. Za ich pomocą jesteśmy w stanie bronić naszych domostw przed złymi duchami oraz wpływać na otoczenie.

Podstawową zasadą feng shui jest yin i yang. Początkowo te dwa pojęcia oznaczały zacienioną i nasłonecznioną stronę wzgórza. Yin jest zasadą żeńską słabszą, yang natomiast uważa się za stronę mocniejszą, męską. Model ten wyjaśnia naturę funkcjonowania wszechświata. Zgodnie z koncepcją yin dąży do yang i odwrotnie. Są to dwa pierwiastki, które wzajemnie się równoważą. Druga z zasad obejmuje Pięć Żywiołów, o których wspominałem już co najmniej kilkakrotnie. Dla przypomnienia są to: drzewo, ogień, ziemia, metal i woda. Stanowią one fundament chińskiej medycyny i każda teoria, zarówno związana z energią smaków, jak i dotycząca naszego przebywania w równowadze ze środowiskiem naturalnym, wynika z istnienia Pięciu Żywiołów.

Czym właściwie jest feng shui? Wyjątkową sztuką aranżacji przestrzeni. Dzięki szerokiej gamie wypracowanych technik możemy kształtować otoczenie w taki sposób, by pozytywnie oddziaływało na nasze samopoczucie. Każda ingerencja ma swój złożony i wcześniej zaplanowany cel. Może nim być polepszenie relacji z najbliższymi, zwiększenie motywacji, a nawet ukierunkowanie na określone działanie. Techniki te są niezwykle przydatne w życiu zawodowym. Jej zastosowanie w naszym biurze może sprawić, że klienci o wiele chętniej będą korzystali z naszych usług. Często sztukę feng shui nazywa się psychologią przestrzeni. Niegdyś była ona zarezerwowana wyłącznie dla klas panujących. Dziś stanowi styl życia już nie tylko na terenie Państwa Środka. Aby być mistrzem sztuki feng shui, trzeba jej poświęcić wiele lat praktyki i pogłębiania wiedzy teoretycznej. Od czego najlepiej zacząć? Dam ci kilka prostych rad:

1. Posprzątaj mieszkanie, szczególnie w sypialni i pod łóżkiem.
2. Zamykaj drzwi od łazienki i opuszczaj deskę sedesową, by uchronić się przed utratą energii Qi.
3. Na czas snu zasłaniaj wszystkie lustra, w których widzisz swoje odbicie.
4. Otwieraj okna i wpuszczaj do mieszkania świeże powietrze.
5. Pozbądź się z sypialni telewizora, komputera i innych sprzętów elektronicznych, które zaburzają twój sen.

Czytaj więcej

Shiatsu i łagodzenie napięć

Metody wypracowane przez medycynę chińską są dziś nie tylko praktykowane, ale również modyfikowane w ramach innych kręgów kulturowych. Coraz szybsze tempo życia sprawia, że ludzie poszukują nowych, prostszych metod leczenia i poprawy samopoczucia. Mniej więcej w połowie XX wieku japoński terapeuta Tokujiro Namikoshi postanowił połączyć wschodnie podejście do medycyny z elementami typowymi dla tradycji zachodniej. W rezultacie jego rozważań powstał masaż Shiatsu.

Nazwę zabiegu dosłownie tłumaczy się jako „uzdrawiający ucisk dłoni”. Masaż doskonale uzupełnia metody praktykowane zarówno przez medycynę chińską, jak i zachodnią. Przede wszystkim poprawie ogólną kondycję ciała oraz redukuje codzienny stres. Najbardziej znani w dziedzinie specjaliści twierdzą także, iż pobudza do bardziej twórczego życia i jest niezwykle przydatny w momentach intensywnego wysiłku zawodowego. 

W tradycyjnej metodzie Shiatsu tylko pozornie używa się samego ucisku dłoni. Terapeuta wykorzystuje cały ciężar swojego ciała. Zazwyczaj uciski wykonuje się dwiema dłońmi jednocześnie, by zwiększyć jego efektywność. Doświadczenia pokazały, że osoba poddana zabiegowi inaczej reaguje na ucisk w danym miejscu, gdy w tym samym czasie druga dłoń wykonuje tzw. ucisk bazowy. Poza uciskiem stosuje się także rozciąganie. Ważnym elementem masażu są techniki bierne, polegające na tym, że terapeuta prowokuje pacjenta do określonych reakcji. Przytrzymując głowę lub nogi w delikatnym naciągu, uświadamia pacjentowi jego napięcie mięśniowe. Wszystko ma na celu przywrócenie doznania relaksu i komfortu.

Podobnie jak wiele zabiegów opartych o tradycję Wschodu, Shiatsu ma za zadanie usprawnić przepływ energii Qi przez meridiany znajdujące się w organizmie. Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że masaż został zaakceptowany przez oficjalną medycynę zachodnią. W wielu państwach naukowcy przeprowadzają szereg badań związanych z jego oddziaływaniem, podobne doświadczenia są w Europie wykonywane w związku z akupunkturą. Obie techniki różnią się jednak zasadniczo. Akupresura oraz akupunktura sprowadzają się przede wszystkim do wyszukiwania i stymulacji określonych punktów. Shiatsu natomiast obejmuje masaż całości kanałów energetycznych.

Temat, który poruszam, nie jest zarezerwowany dla nielicznych. Skomplikowane schorzenia leczone są przez specjalistów, ale podstawowe techniki Shiatsu może poznać każdy. Dokładne poznanie jego tajemnic wymaga jednak wielu lat praktyki, zarówno w charakterze masażysty, jak i pacjenta. Zalecana jest cotygodniowa profilaktyka związana z masażem. W przypadku bólu występującego w określonych miejscach wybiera się właściwe punkty nacisku, odpowiadające za dokuczające dolegliwości. Ból w trakcie ucisku świadczy o tym, że rozpoczął się proces uzdrawiania. Kość ogonowa stanowi rejon tzw. Sacrum. W czasie jego ucisku pacjent dowiaduje się o tym, jaki stan napięcia występuje w jego psychice. W miarę rozluźniania kolejnych partii ciała doznaje przypływu sił życiowych oraz przejrzystości myślenia.

Czytaj więcej

Meridiany - tajemniczy świat przepływu energii

Chociaż ludzie ciało wydaje nam się zwykłą puszką wewnątrz której zamknięte zostały wszystkie organy niezbędne do życia, to tak naprawdę wciąż pozostaje wielką niewiadomą. To ogrom tajemnic skrywanych wewnątrz każdego z nas. Pod pozornym płaszczem z ludzkiej skóry, kryję się druga nienaturalna sfera naszego „ja”, sfera duchowa, od której sprawnego funkcjonowania zależy nasze zdrowie. I chociaż wielu teoretyków, badaczy i naukowców powątpiewa w istnienie sfery duchowej, pewnym jest, że ona istnieje i funkcjonuje niezależnie od nas, od naszych zachowań i chęci.

 Życie jest bowiem czymś więcej niż tylko skupiskiem atomów węgla, przypadkowo połączonych w procesie ciągłej przemiany materii. Prawdą jest również, że komórki, tkanki i organy, których efektem finalnym jest ciało, są doskonałą wręcz maszynerią. Sprawy cielesne, które opisuję są nam doskonale znane, namacalne i dostrzegalne bez jakiegokolwiek większego wysiłku. Jednak jak się zaraz okaże natura ludzka jest na tyle dociekliwa, że już przed tysiącami lat starożytni Chińczycy opisali biegnące w ludzkim ciele kanały energetyczne, które nazwano meridianami. Są to specjalne miejsca – ścieżki, umożliwiające swobodny przepływ energii, ale co ważne, nie są niczym ograniczone jak chociażby przepływ krwi w organizmie (krew przecież płynie w żyłach, które stanową obieg całkowicie zamknięty). W jaki sposób możemy zatem opisać krążące wewnątrz ciała niewidzialne i tajemnicze meridiany? Mój dziadek zawsze powtarzał mi pewien chiński wiersz, który w tłumaczeniu (bez rymów) brzmi mniej-więcej:

"świat wewnątrz płynie jak rzeka,

jak ogrom silnych prądów morskich,

nie znając ich mocy nie znasz samego siebie"

Meridiany są jak nieujarzmione prądy morskie, jak wzburzona i spieniona rzeka. Jest ich tak wiele, że najmniejszy nawet wstrząs wewnątrz, zachwieję ludzką gospodarką energetyczną (sic!). Wyszczególniono dwanaście głównych meridianów, drugie tyle meridianów mięśniowych, osiem dodatkowych (zwanych czasem cudownymi), specjalną sieć mikromeridianów i kolaterale. Zwłaszcza te ostatnie zasługuję na uwagę. Są bowiem łącznikami pomiędzy poszczególnymi kanałami, dostarczając dodatkowych bodźców w razie konieczności. Meridiany są doskonałym źródłem diagnozy ludzkich dolegliwości, bowiem kanały energetyczne biegną przez dokładnie całe ciało i wszystkie narządy. Zachwiania na konkretnej meridianie można wyczuć za pomocą dolegliwości, które zgłaszają pacjenci. Wtedy refleksolog może skupić się na szczególnej stymulacji okolicy ręki lub stopy, w której przyjęto, że znajduje się początek lub zakończenie meridiana. O sposobach akupunktury i akupresury w kolejnym artykule.

Czytaj więcej

Medycyna Energetyczna

Każdy jest cząstką wszechświata, wielkiego tworu, który przenika nas i otacza zarazem. Jesteśmy jego częścią, całością i wszelką chwilą od wczoraj, przez dziś, po jutro. Cywilizacja Żółtej Rzeki, z której i ja pochodzę, myśl tę kształtowała od tysięcy lat. Pielęgnowaliśmy dar otrzymany od natury kształcąc i doskonaląc swoją wiedzę z zakresu chińskiej medycyny. Chińczycy od wieków bacznie obserwują oddziaływanie sił przyrody i badają w jakim stopni wpływają na ludzki organizm. Według naszej wiedzy źródło złego samopoczucia spowodowane jest zaburzeniem energii Qi, która bez przerwy towarzyszy wszelkim procesom życiowy. Energia Qi, bez której niemożliwym byłoby sprawne funkcjonowanie każdego z nas, to pierwotna energia wszechświata, bezustanny impuls aktywujący każdą cząstkę w naszym świecie. 

Zdaniem Chińczyków leczenie różnych chorób i przypadłości opiera się na swoistym zrównoważeniu energii biologicznej, poprzez bezustanne czerpanie ze źródeł Qi. Aby do nich dotrzeć należy obrać odpowiednią ścieżkę leczenia. Sposobów na odzyskanie homeostazy zarówno duchowej, jak i cielesnej jest wiele. Dzięki wykorzystaniu akupunktury, masażu czy akupresury możemy sprawnie pobudzać nasze wewnętrzne receptory działające na określone narządy i partie ludzkiego ciała. Medycyna energetyczna, które źródłem są doświadczenia blisko pięciotysięcznej wiary w energię wszechświata, stanowi sedno mojej strony. Postaram się, najlepiej jak tylko potrafię, przekazać wiedzę moich przodków, promując w ten sposób medycynę energetyczną, która zdaniem milionów jest najdoskonalszą formą dbania o ludzkie zdrowie. 

POCZUJ WIĘŹ Z WSZECHŚWIATEM

Czytaj więcej